ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நமஹ,

அடியேன். சரணாகதி (பிரபத்தி) என்பது நிச்சயமாக ஒரு குறுக்குவழிதான் (எளிமையான, விரைவான வழி). ஆனால், இது நாம் தேடிக்கொண்ட குறுக்குவழி அல்ல; சம்சாரக் கடலில் தவிக்கும் நம்மை எப்படிக் கரையேற்றுவது என்று தவித்த எம்பெருமான் நமக்காகவே பார்த்துப் பார்த்து அமைத்துக் கொடுத்த ராஜபாட்டை (குறுக்குவழி) ஆகும்.

மற்ற வழிகளான கர்ம, ஞான, பக்தி யோகங்கள் கடினமானவை, காலம் எடுப்பவை, எல்லோராலும் செய்ய முடியாதவை. எனவேதான், கருணையே வடிவமான எம்பெருமான் தன் ‘சரம ஸ்லோகத்தில்’ “எல்லா தர்மங்களையும் விட்டுவிட்டு என்னை மட்டுமே சரணடை” என்று இந்த எளிய வழியைக் காட்டினான்.

நம்முடைய ஆழ்வார்களும், பூர்வாசாரியர்களும் இதை “குறுக்குவழி இல்லை” என்று மறுக்கவில்லை; மாறாக, இதுவே உன்னதமான, உத்திரவாதமான வழி என்று கொண்டாடியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் இதற்குத் தரும் நியாயங்கள் (விளக்கங்கள்) பின்வருமாறு:

• அதிகார பூர்த்தி (தகுதி): மற்ற வழிகளுக்குக் குலம், கல்வி, ஆசாரம் போன்ற தகுதிகள் வேண்டும். ஆனால், சரணாகதிக்கு “என்னால் வேறு எதுவும் முடியாது” என்கிற அकिंचनत्वம் (ஆகின்சன்யம் – இயலாமை) மட்டுமே தகுதி.

• காலதாமதம் இல்லை: மற்ற வழிகளில் பல பிறவிகள் எடுக்க வேண்டும். சரணாகதியில் இப்பிறவியின் முடிவிலேயே மோட்சம் நிச்சயம்.

• எம்பெருமானே உபாயம் (வழி): நாம் செய்யும் முயற்சி எதுவும் வழியல்ல, எம்பெருமான் ஒருவனே வழி (உபாயம்) என்று காட்டுவதால், இதில் தவறு நேர்வதற்கோ, வீழ்ச்சி அடைவதற்கோ வாய்ப்பே இல்லை.

எனவே, பெரியோர்கள் இதைத் தற்காத்துப் பேச வேண்டிய அவசியமே இல்லை. “அடைவதற்கரிய மோட்சத்தை, மிக எளிதாக, எம்பெருமானின் கிருபையால் மட்டுமே பெற முடியும்” என்பதை நிரூபிக்கும் உன்னத வழிதான் இந்தச் சரணாகதி.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.